Wat de serveerster op tafel vindt, doet haar in tranen uitbarsten. Dit verhaal moet je lezen!

Op een dag zag een man een oude dame langs de kant van de weg gestrand staan, maar zelfs met de vallende avond, kon hij zien dat ze hulp nodig had. Dus stopte hij voor haar Mercedes en stapte uit. Zijn Pontiac draaide nog toen hij haar benaderde.

verhaal

Zelfs met de glimlach op zijn gezicht was ze bezorgd. Het laatste uur was er niemand gestopt om haar te helpen. Zou hij haar pijn doen? Hij leek niet echt veilig. Hij leek arm en hongerig.

Hij kon zien dat ze angstig was, zoals ze daar alleen in de koude stond. Hij wist hoe ze zich voelde. Het waren die rillingen die je alleen hebt als je echt bang bent.

Hij zei: “Ik ben hier om te helpen. Waarom wacht je niet in de auto? Mijn naam is Bryan Anderson.”

Het enige wat ze had, was een platte band, maar voor een oude dame is dat erg genoeg.

Bryan gleed onder de auto en begon te werken. Algauw had hij de band vervangen. Maar hij had zich vuil moeten maken en zijn handen vertoonden wondjes en schrammen.

Hij begon het gereedschap op te bergen en de dame rolde haar raampje naar beneden. Ze sloegen een praatje. Ze vertelde hem dat ze van St-Louis was en dat ze gewoon op doortocht was. Ze kon hem niet genoeg bedanken voor de hulp.

Bryan glimlachte gewoon toen hij de koffer sloot. De dame vroeg hoeveel ze hem verschuldigd was. Elk bedrag had ze hem gegeven. Ze was zich al aan het inbeelden wat er gebeurd zou zijn, moest hij niet gestopt hebben.

Bryan dacht er nog niet aan om betaald te worden.

Dit was een kleintje voor hem. Dit was iemand in nood helpen en God weet dat er in het verleden genoeg mensen waren geweest die hem hadden geholpen. Hij had zijn hele leven al zo geleefd en was niet van plan dat snel te veranderen.

Hij vertelde haar dat als ze echt wilde betalen, ze de volgende keer zelf iemand in nood zou moeten helpen en Bryan voegde er nog aan toe: “Denk aan mij.”

LEES OOK!  Werkelijk onvoorstelbaar wat er gebeurt als je fruit in een zak rijst steekt. Hier zaten we ons hele leven al op te wachten!

Hij wachtte tot ze de auto startte en reed weg. Het was een koude en deprimerende avond geweest, maar hij was blij dat hij iemand had kunnen helpen.

Enkele kilometers verderop zag de oude dame een kleine cafetaria. Ze ging naar binnen om een hapje te eten en even te rusten voor aan het laatste deel van haar reis te beginnen. Het leek een beetje een duister restaurant. Buiten stonden nog twee oude benzinepompen. Het was niet meteen haar vertrouwde omgeving. De serveerster kwam naar haar toe en bracht haar een schone handdoek om haar haren te drogen. Ze had een lieve glimlach, eentje die je dag kan goedmaken. De dame merkte dat de serveerster bijna acht maanden zwanger moest zijn. De oude dame vroeg zich af hoe iemand die zo weinig had, toch zo vrijgevig kon zijn. Toen dacht ze aan Bryan.

Nadat de dame klaar was met eten, betaalde ze de rekening met 100 dollar. De serveerster ging snel wisselen maar toen ze terugkwam, was de oude dame al in de nacht verdwenen. Toen zag ze dat er iets op een servet geschreven stond.

Ze barstte in tranen uit toen ze zag wat de dame geschreven had: “Je bent me niets verschuldigd. Ik ken je situatie. Iemand heeft me ooit eens geholpen, dus help ik nu jou. Als je me echt wil terugbetalen, dit is wat je moet doen. Laat deze ketting van liefde niet bij jou eindigen.”

Onder de servet lagen nog vier briefjes van 100 dollar.

Toen ze die avond thuiskwam en in haar bed kroop, dacht ze na over wat de dame had neergeschreven. Hoe kon de vrouw geweten hebben dat zij en haar man dit zo hard nodig hadden? Met de baby op komst zou het echt hard worden.

Ze wist hoe bezorgd haar echtgenoot was en terwijl die naast haar lag te slapen, gaf ze hem een kus op het voorhoofd en zei: “Alles komt goed. Ik hou van je Bryan Anderson.”

DEEL dit mooie verhaal met je vrienden op Facebook!