in

16-jarige gooit met een klein gebaar het leven van een dakloze helemaal om.

Een jongere veranderde het leven van een dakloze drastisch doordat hij elke dag een klein gebaar voor hem deed. Na vijf jaar ontmoetten de twee elkaar toevallig opnieuw en de ondertussen volwassen jongen is tot tranen toe geroerd.

“Een dakloze man genaamd Iwan en een 16-jarige student ontmoetten elkaar dagelijks in de Amerikaanse staat New York. De student werkte tijdens de zomer op een advocatenkantoor en ging elke dag middageten halen bij een van de eetstandjes. Iwan zat op enkele meters van zo’n eetstandje.

De student kocht meestal een hotdog, pita of een burrito. Het wisselgeld dat hij van de verkopers kreeg, gaf hij altijd aan Iwan.

Het gesprek beperkte zich meestal tot: “Hi, Iwan” of “Fijn je te zien, hou je goed”, verklaarde de 16-jarige enkele jaren later op een sociaal netwerk – ze waren niet erg hecht.

Iwan leed aan een posttraumatische stressstoornis en het ging zichtbaar slecht met hem. Het leek een straatje zonder eind voor Iwan.

Lees ook  School wil dat ouders hun verantwoordelijkheid opnemen – nu verspreidt hun poster zich online als een lopend vuurtje.

Vijf jaar later keerde de vroegere student terug naar de stad en ging lunchen in een restaurant waar hij vroeger vaker kwam. Hij zat er samen met een vriend te eten toen hij plotseling een vertrouwde stem hoorde: “Excuseert u mij, herkent u me nog?”

De toenmalige student zei daarover: “Ik draaide me om en zag een nette man in pak en das naast me staan. Ik bekeek hem van kop tot teen totdat ik het besefte.”

“Iwan? Echt?”, vroeg de jongen. Er stonden tranen in zijn ogen. Hij stond op, schudde hem de hand en omhelsde hem. “Ik kon duidelijk zien dat hij op huilen stond. Hij bracht alleen maar een ‘dankjewel’ wel uit.”

Na deze reünie vertelden de twee wat ze de laatste vijf jaar zoal meegemaakt hadden. Iwan vond werk en kon op die manier een therapie betalen. Hij loste zijn mentale problemen op en kon zijn leven eindelijk op de rails krijgen.

Lees ook  Vrouw wordt afwasser om partner in verzorgingstehuis te kunnen bezoeken.

“Hij zei me dat hij tijdens onze dagelijkse ontmoetingen in de zomer niet dieper had kunnen zakken. Hij zei dat hij gewoon op het einde wachtte.” Maar die dagen herinnerden hem eraan dat er ook nog goed in de wereld is. En het geld dat hij kreeg, verzekerde hem van zijn dagelijkse maaltijd. Zonder de jonge student zou Iwan vandaag niet zijn waar hij nu is. Ze praatten nog anderhalf uur tot terug aan het werk moest en de twee namen afscheid met een innige omhelzing.

Na het gesprek zat de student nog tien minuten met de tranen in de ogen aan de restauranttafel. “Iwan kende mijn naam niet en kent hem ook vandaag nog niet. Mij bevalt de gedachte dat hij mij herinnert als een jonge student die hem als een mens behandelde.”

DEEL dit bijzondere verhaal om anderen te inspireren! Een klein gebaar maakt wel degelijk een wereld van verschil!

Hond stort bij hun deur in elkaar – dan zien ze een berichtje aan zijn halsbandje en grijpen de telefoon.

Ze ziet een vreemde “hobbel” in het midden van de baan. Wanneer ze beseft wat het is, schiet ze meteen in actie.