in

Chemo in coronatijd: ‘Ik kan mijn lieve vader niet eens knuffelen’

De vader van de 25-jarige Judith Grobecker heeft uitgezaaide prostaatkanker en krijgt chemokuren om zijn leven te rekken.

Omdat hij nu extra vatbaar is voor het coronavirus, kan Judith haar vader een tijdje niet zien. “Hij is er nog, maar ik kan hem niet knuffelen.”

Gisteren trok Judith Grobecker de deur van haar ouderlijk huis in Sleeuwijk dicht. Voor onbepaalde tijd. Want: ze weet niet wanneer ze terug kan komen.

En ze weet ook niet hoe het dan met haar vader zal gaan. “Het deed echt zeer om weg te gaan.”

Judiths vader, Franz Grobecker (62), ‘lief, fantastisch en zorgzaam’, heeft namelijk uitgezaaide prostaatkanker.

Het gezin weet dat Franz niet ‘heel lang’ meer heeft. Maanden, misschien, jaren, hopelijk. Met een reeks chemokuren probeert Franz zijn leven te rekken. Maar die chemokuren maken hem vatbaarder voor het coronavirus.

Vatbaar voor het virus
“Ik ben nu niet meer alleen maar bang voor de kanker in zijn lijf”, zegt Judith. “Ik ben nu ook bang dat hij met het coronavirus wordt besmet. Ik wil niet dat onze kostbare tijd samen nog korter wordt.”

Lees ook  Man (40) gearresteerd voor moord op 81-jarige moeder

Daarom plaatste ze vandaag een post op haar Instagrampagina, die inmiddels veelvuldig is geliked. “Het is een tijd waarin ik zo vaak mogelijk mijn vader wil zien, hem zo veel mogelijk knuffels wil geven en waar ik het liefst dagelijks, face to face, tegen hem wil zeggen hoeveel ik van hem hou”, schrijft ze.

Angst
“In woorden kan ik niet uitleggen hoeveel pijn het doet om nu niet bij elkaar te kunnen zijn. En mede hierdoor verbaast het mij als ik zie hoeveel mensen nog altijd naar buiten gaan

. Hoeveel mensen elkaar nog altijd op zoeken. Dat er lachend wordt gezegd: ‘Als wij niet naar de kroeg kunnen, dan komt de kroeg toch naar mijn huis!’.”

Het maakt Judith ‘zó, zó boos’. “Sommige mensen denken echt alleen maar aan zichzelf. Het gaat om het zorgpersoneel, dat er genoeg IC-bedden beschikbaar blijven, en om al die andere mensen die net zoals mijn vader extra zorg nodig hebben en kwetsbaar zijn. Iedereen moet inzien dat dit serieuze shit is.”

‘Stop met zeuren’
Ze schrijft ook in haar post: “Kijk even eerlijk naar jezelf. Kan je het nou echt niet volhouden om een paar weken binnen te blijven?” Haar boodschap: stop met zeuren, pak een mooi boek uit de kast, trek een fles wijn open en doe iets voor de ander.

Lees ook  Flink lopen zweten in je schoenen? Zo haal je nare geurtjes eruit!

Zelf weet Judith niet hoelang ze thuis blijft, en dus niet naar haar vader kan. “Hij begrijpt mijn keuze gelukkig. Hij leest veel over het virus en blijft sowieso binnen. En hij zei: ‘Je moet doen wat je hart je ingeeft’.”

Rutte sprak de Nederlandse bevolking toe: ‘Ik reken op u.’

Omhelzen
Ondertussen blijft Judith hopen dat er nog mooie momenten gaan komen, samen met haar vader. “Tijd is zo waardevol, dat heb ik nu wel geleerd. Ik wil nog met mijn vader weg, bijvoorbeeld naar Polen, daar gingen we als gezin vroeger altijd kamperen, dat was altijd zo leuk.”

En als dat niet kan, dan zou ze graag met hem een weekendje weggaan, naar Rotterdam. “Mijn vader heeft wat met die stad. Ik hoop dat die droom uitkomt, en dat we dit nog mogen meemaken.”

Deze ex-patiënten hebben corona al gehad: de een ‘ging bijna dood’, de ander ‘merkte niks’

Coronababbeltruc: dieven doen zich voor als boodschappenhulp en stelen pinpas