in

Coronavirus dompelt Brabants dorpje in diepe rouw: 7 doden in paar dagen

In Erp, met ruim vijfduizend inwoners, zijn afgelopen dagen zeven mensen (onder wie een echtpaar) overleden aan het coronavirus.

Daarmee is het Brabantse dorp ongenadig hard getroffen. Op de trappen naar de Sint-Servatiuskerk zijn inmiddels meer dan duizend rode rozen gelegd.

Aan de bloemen is een lint gebonden met daarop de tekst ‘Veel sterkte en steun. Namens alle inwoners van Erp’.

Het is een ontroerend gebaar van een groep betrokken Erpenaren. Volgens initiatiefnemer Jeroen Vissers verkregen ze de rozen via een veiling.

Op Facebook laten honderden mensen weten het bloemengebaar prachtig en hartverwarmend te vinden. ,,Dit is Erp”, reageert José Bockting, ,,We steunen elkaar in goede en slechte tijden.”

‘Ik vrees het ergste’
Twee van de mannen die zijn overleden, waren jaren actief bij voetbalclub RKVV. Een van hen kwam nog wekelijks op de club.

Voorzitter Toon Kerkhof van RKVV Erp: ,,Het is heel onwerkelijk en triest. Wat het allemaal nog verdrietiger maakt, is dat de nabestaanden niet op een normale manier afscheid kunnen nemen. En er is ook geen condoleancebezoek.”

Kerkhof: ,,We zullen ze heel erg gaan missen. De club is gesloten, dus we kunnen geen herdenkingsbijeenkomst houden.

Ik heb met de families van de twee contact gehad en we hebben afgesproken dat er als de corona crisis voorbij is, er een grote herdenkingsbijeenkomst komt hier op het sportpark.” Kerkhof maakt zich zorgen om wat het dorp nog te wachten staat: ,,Hopelijk blijft het hierbij, maar ik vrees het ergste.”

Lees ook  Tonnen menselijk haar uit China in VS onderschept

Burgemeester Kees van Rooij doet geen mededelingen over individuele slachtoffers. ,,Maar dat het een tragedie is die zich hier afspeelt, dat is zeker. Zoals zich die op meer plekken afspeelt.”

Strenge regels
Door strengere uitvaartregels kunnen nabestaanden in Erp niet langer op de gewenste manier afscheid nemen van hun dierbare.

Het moet sober en minimalistisch. Om het risico op besmetting te voorkomen mogen er maximaal dertig mensen bij een dienst aanwezig zijn.

Het zijn beslissingen – wie wel, maar bovenal wie niet – die je als nabestaanden natuurlijk nooit wil nemen. Voor de duidelijkheid: de beperkingen gelden voor álle overlijdensgevallen.

Uitvaartverzorgers hebben er vrijwel dagelijks mee te maken. Hun werk is totaal anders dan voorheen.

Ze kunnen niet, of in ieder geval amper, doen waar ze zich toe geroepen voelen: steun bieden. Ja, vrijwel alleen op afstand. Via je stem door de telefoon, via een beeldverbinding of een mailtje. Fysiek contact tussen nabestaanden en uitvaartondernemer is uit voorzorg tot een minimum beperkt.

Fabriekswerk
Ton Claassen van de gelijknamige uitvaartonderneming uit Veghel – naast Erp – krijgt de laatste dagen regelmatig de vraag van nabestaanden of het niet anders kan. Of het wél echt nodig is dat er zo – op afstand – gewerkt wordt.

,,Mensen zijn teleurgesteld, en dat snap ik. Maar het kan echt niet anders. Ik hoor het vooral terug van de overledenenverzorgers.

Zij hebben het eerste contact, maar kunnen niet eens de hand schudden van nabestaanden. Dat alleen al is een enorm gemis. Ons werk is zo koud en kil geworden dat het bijna fabriekswerk is. Dat is verschrikkelijk.”

Lees ook  Katje met drie pootje maakt kennis met meisje met één arm. Dan beseft iedereen dat dit verhaal in de hemel geschreven werd.

Claassen werkt veel samen met ziekenhuis Bernhoven, dat gebukt gaat onder de coronacrisis. Ze halen er regelmatig mensen op die zijn overleden aan corona. De verzorgers dragen beschermende kleding. Dat is ook in het beperkte contact met nabestaanden het geval.

,,We dragen mondkapjes en handschoenen, bij intensiever contact ook een schort. Dat voelt heel onwerkelijk voor de nabestaanden, maar zeker ook voor onze medewerkers.

Het tekort aan materialen baart me echt zorgen. Net als de enorme hoeveelheid overledenen in deze regio. Het is nog te behappen, maar ik vraag me wel af hoe het zal zijn als dit zich zo voort blijft zetten.”

Gesloten
Terug naar Erp. Naar het Hertog Janplein en de Sint Servatiuskerk. De deur blijft veelal gesloten dezer dagen.

Dat juist in een tijd waarin de dorpelingen elkaar keihard nodig hebben. Er zijn alleen nog afscheidsdiensten.

Met vrijwel lege kerkbanken, waarbij de maximaal dertig aanwezigen ook nog eens afstand van elkaar moeten houden.

Parochiaan Rini Kerstens stelt ook: de rol van de kerk is op dit moment ‘uiterst beperkt’ in het dorp. De pastoor kan vanwege een longontsteking zijn werk ook al niet doen.

Sowieso zijn er in de kleine kerkgemeenschap heel veel mensen ziek, zegt Kerstens. ,,Je wilt juist nu dicht bij elkaar zijn, maar dat kan niet.”

Verpleegster in tranen als ze geen eten kan kopen na dienst van 48 uur: ‘Stop met hamsteren’

Tien weken cel voor ‘corona-hoester’: ‘Ik heb corona, nu hebben jullie het ook’