in

Deze boodschapper had geen idee wat hij meer dan 10 jaar lang om de 52 weken aan dit huis bezorgde.

Dit verhaal van een gedurende jaren goed bewaard geheim, is echt aangrijpend.

roos1

“Van toen ik 12 jaar oud was, kreeg ik elk jaar een witte roos voor mijn verjaardag. Er zat geen kaartje of een berichtje bij en ook de boodschapper kon me niet zeggen wie de rozen opstuurde. Pas na jaren hield ik op om te proberen uit te vissen wie de mysterieuze persoon was die me elk jaar die prachtige rozen bezorgde.

Ik had niet het minste idee wie de afzender zou kunnen zijn. Misschien is het een geheime aanbidder die te schuchter is om zich bekend te maken? Misschien is het wel de man van mijn dromen?

Ook mijn moeder hielp me altijd om het raadsel te ontcijferen. Samen fantaseerden we erover wie het zou kunnen zijn. Misschien was het wel iemand die ik ooit geholpen had en me wilde bedanken?

Lees ook  Mogelijk zijn er meer daders in de zaak Nicky Verstappen!

Maar we kenden ook moeilijke tijden in ons gezin. Een maand voor ik zou afstuderen, overleed mijn vader aan een beroerte. Ik voelde me verdrietig, eenzaam, maar was ook boos omdat ik hem had verloren op een speciaal moment in mijn leven. Ik verloor alle interesse in mijn diploma en het daarmee gepaard gaande feest.

De dag voor mijn vader overleed, was ik met mijn moeder nog een jurk gaan kopen voor het feest. Het was een prachtige jurk, maar ze was eigenlijk te groot. Door het overlijden van mijn vader had ik allang niet meer aan die jurk gedacht, maar mijn moeder wel. Op de dag van het afstudeerbal was de jurk plotseling perfect op mijn maat gemaakt.

Lees ook  De moed van deze vrouw kon op video vastgelegd worden. Dit is een voorbeeld voor ons allen!

Ze was altijd erg begaan met mijn gevoelens. Ze leerde me dat er zelfs in de donkerste periodes altijd iets moois en positief is. We moeten altijd een beetje als een roos zijn: zacht, sterk, kon een oplichtend aura, magisch en mysterieus.

Helaas overleed ze toen ik 22 was, enkele dagen voor mijn huwelijk. Vanaf die dag kreeg ik nooit meer een witte roos.”

roos2-1

Dit is een mooi verhaal dat ons laat zien hoe belangrijk onze moeders wel zijn en dat we hen altijd dankbaar moeten zijn. Misschien kunnen we hen wel bedanken met een witte roos?

DEEL dit bericht met je mama!

Er druipt schuim van de snuit van de hond. Als de dierenarts zijn mond opent, kan hij niet geloven wat hij daar vindt.

Toen hij 9 jaar oud was, begon hij maniakaal aan zijn geheime project te werken. 3 jaar later trekt hij ermee naar het kinderziekenhuis.