in

Peter ergert zich kapot aan laksheid over corona: ‘Mijn vrouw stierf na één supermarktbezoekje’

Peter Verhagen is een nuchtere Brabander, zo zegt hij zelf. Maar als het over corona gaat, het overlijden van zijn vrouw Ria en mensen die ‘schijt hebben’ aan de regels, dan wordt hij verdrietig en boos. “Ik heb verdomme van dichtbij gezien wat corona met je kan doen.”

Gisteren waarschuwde premier Rutte Nederland opnieuw: houd je aan de regels. We zijn er nog lang niet. Het coronavirus verspreidt zich nog altijd.

Peter (73) heeft het er regelmatig over met zijn kleinzoon. Die zegt dan ‘maar opa, we willen gewoon ook weer een biertje kunnen drinken samen’.

“Ik begrijp dat wel”, zegt Peter, “maar wees alsjeblieft voorzichtig. Niet die feestjes, dat mensen elkaar knuffelen, die viruswaanzin, ik kan er zo boos over worden.”

Extreem voorzichtig
Peter en zijn vrouw Ria uit Uden waren zelf extreem voorzichtig. Ze bleven al thuis voordat de lockdown werd ingevoerd.

Want Ria was kwetsbaar door een beenmergziekte. Corona zou wel eens fataal kunnen worden. Het was de periode dat er nog lacherig werd gedaan over handen schudden, ergens in maart.

“Na drie weken thuis zitten wilden ze er toch even uit”, zegt Peter. “Even een paar boodschappen doen. Ik heb het uit haar hoofd proberen te praten, maar ze was nogal eigenwijs.”

Ze ontsmetten hun winkelwagentje al lang voordat er spuitbussen in de supermarkten stonden. “Alles maakten we schoon en natuurlijk hielden we afstand.”

Een week later was het toch foute boel. Ze dachten eerst helemaal niet aan corona. Want, hoe dan? “Ria hoestte wel, maar dat werd toen nog helemaal niet als symptoom gezien. En ze had geen koorts. We kregen een hoestdrankje van de huisarts.”

De klachten bleven, en toen er ook nog koorts bij kwam, zijn ze met spoed naar het Radboud Ziekenhuis in Nijmegen gereden, waar Ria al onder behandeling was. Nog steeds gingen ze ervan uit dat ze een longinfectie had of iets dergelijks.

Lees ook  “Bel ons niet meer”, kreeg ze te horen van de politie. Een halfuur later werd Yana (36) doodgeslagen door haar ex

Als een bom
Maar het onderzoek loog niet: corona. Dat kwam als een bom binnen. Ze waren toch zo voorzichtig geweest?

“De enige optie is dat het door het ene supermarktbezoek kwam”, zegt Peter, “hoe, we weten het niet, misschien zat het op een van de producten.” Er braken onzekere dagen aan. Peter had zelf ook corona, maar met milde klachten.

Hij mocht bij zijn vrouw zijn zoveel hij wilde. Ze lag op zaal, met andere coronapatiënten. “Ik heb daar gezien wat voor ellende corona veroorzaakt, en het waren echt niet alleen maar oude mensen die binnen werden gebracht.”

De film speelt hij maanden later nog bijna dagelijks af in zijn hoofd. “Ria was een enorm sterke vrouw.

Ze bleef vechten, kreeg de maximale hoeveelheid zuurstof.” Er was hoop, zeker toen de dokter haar op vrijdag in de stoel naast het bed zag zitten. Maar de benauwdheid bleef.

Op maandagochtend vertelden de dokters dat er geen kans meer was op verbetering. “Het enige dat ik wilde was dat ze geen pijn zou krijgen”, zegt Peter emotioneel.

Ze konden nog een paar laatste woorden wisselen, elkaar vertellen hoeveel ze van elkaar hielden. Dezelfde dag nog overleed Ria. 73 jaar was ze.

Wereld stortte in
Peters wereld stortte in. 51 jaar waren ze getrouwd. Alles deden ze samen. Ze reisden veel, Ria hield van de zee. “Ze was positief en stond vol in het leven.

Het was een hele lieve vrouw.” Peter viel in een diep gat. En, zo omschrijft hij het zelf: “Ik heb de ladder nog niet gevonden om eruit te klimmen.”

Dat corona nog niet weg is, maakt het niet makkelijker. “Ik weet dat het leven doorgaat, maar ik kan niet veel doen.

Lees ook  S*ks in Utopia: vrijwillig of onder dwang?

Even naar buren, dat mag niet. De kleinkinderen wil ik niet te vaak zien. En ik kan je vertellen: ik kan geen puzzel meer zien. Die muren komen op me af.”

Corona heeft Peter, net als duizenden andere Nederlanders, keihard geraakt. Hij zou willen dat mensen die nu zo laks met de regels omgaan, zich dat realiseren.

“Ik zie mensen in de supermarkt, die geen afstand houden, en in de schappen graaien. En als je er wat van zegt, krijg je een grote bek.”

Het meest boos maakt hij zicht om degenen die bewust de maatregelen aan hun laars lappen. “Ik mag het niet zeggen, maar dan denk ik: krijg zelf maar corona. En ze hoeven er echt niet dood aan te gaan, maar dan weet je waar wij doorheen moesten.”

Dat er dan mensen zijn die roepen dat er nu weinig ziekenhuisopnames zijn, en dat het vooral jongeren met milde klachten zijn die het krijgen, vindt hij geen enkele reden om de regels te negeren. “Want zij kunnen ook weer hun opa of oma, of kwetsbare mensen besmetten.”

Leven weer oppakken
Peter hoopt zijn leven weer op te kunnen pakken. In z’n eentje, al heeft hij zijn drie dochters dichtbij. “Ik moet me realiseren dat zij ook verdriet hebben. Ze zijn hun moeder op een heel nare manier verloren.”

2020 is gewoon een klotejaar, anders kan Peter het niet zeggen. “Ik moet me vasthouden aan de mooie herinneringen aan Ria, aan ons.

Volgend jaar ga ik haar as uitstrooien, ik denk ergens in de zee bij Cornwell. Ze kon daar uren naar staren, zonder iets te zeggen.”

Maar eerst moet corona de wereld uit. “En dat kan alleen als we allemaal voorzichtig zijn.”

Inge’s man liet haar alleen op de camping: Hij is een psychopaat

Rutte over belaging Omtzigt: ‘Blijf met je poten van andere mensen af’