in ,

Toen haar 9-jarige zoon na vier jaar zijn strijd tegen kanker verloor, liet ze geen traan. Toen ik vernam waarom, kon ik niet stoppen met huilen.

In 2007 verscheen een boek met de titel “Ganbareba Shiawase ni Naeruyo” (Probeer nog eens en je zult gelukkig zijn). Het zijn de memoires van een moeder ter ere van haar zoon Nayoa. Het boek is een compilatie van gesprekken die ze met hem had voor hij de strijd tegen kanker verloor.

jongen1

De kleine jongen vocht vier jaar lang tegen de ziekte. Naoya was een erg optimistische jongen die ondanks de pijn geloofde in de toekomst. Deze negenjarige jongen veroverde de harten van velen en is tot op vandaag een inspiratiebron voor veel mensen die eveneens door kanker getroffen zijn.

jongen2

Naoya Yamazaki werd geboren in 1992 in de stad Kanazawa. De jongen was een beetje een deugniet, maar voor het overige een gewoon kind zoals alle anderen. Maar toen hij vijf jaar oud was, werd hij plotseling erg ziek.

jongen3

Naoya kreeg een zeldzame vorm van botkanker die zich snel in zijn hele lichaam uitzaaide. De jongen kreeg een intense chemokuur en straling. De tumoren in zijn ribben werden verwijderd, maar na enkele weken chemo kreeg hij vreselijke bijwerkingen.

jongen4

De moeder zij hem altijd maar: “Ik zou zo graag in je schoenen staan om het van je over te nemen.” De jongen antwoordde daarop altijd: “Mama, dat kan je niet. Het is voor mij. Ik kan dit wel alleen verdragen. Het zou te veel voor je zijn, mama.”

Lees ook  De vrouw is zwanger van een 5-ling. Artsen raden haar aan 3 van hen te aborteren. 20 jaar later plaatst ze deze foto op Facebook

De pijn van de neveneffecten van de chemo was gewoon ondraaglijk. Maar de jongen klaagde nooit. In plaats daarvan probeerde hij zijn moeder altijd aan het lachen te brengen met zijn prachtige glimlach.

jongen5

Zijn toestand verslechterde echter, tot op het ogenblik dat in 2001 ook zijn beenmerg aangetast was. Niets kon de jongen nog redden. Hij was amper negen.

jongen6

De pijn werd met de dag erger, maar Naoya bleef geloven in zijn genezing. Om de pijn toch enigszins te verzachten werd de dosis morfine verhoogd. Op een dag had de jongen echter een paniekaanval. Hij hapte naar adem en had stuiptrekkingen. De moeder verliet de kamer al schreeuwend op zoek naar hulp. Toen de aanval onder controle was, vertelden de artsen dat hij wellicht nog maar een halve dag te leven had. Toen de moeder terug bij hem naast het bed zat, zei de kleine jongen:

“Mama, op deze manier wilde ik niet sterven. Daarom heb ik gevochten zodat je me zou niet zou moeten zien. Ik wil op een dag leven als een oude man. Ik wil het opnieuw proberen en ik zal gelukkig zijn. Het is even moeilijk, maar alles komt goed.”

Lees ook  Zien: Leeuwenfamilie eet illegale neushoorn-stropers levend

Ongelofelijk. Deze jongen lag op sterven, maar het eerste en enige waar hij aan dacht. was om zijn moeder gerust te stellen.

jongen7

Twee weken nadat de dokters hadden gezegd dat hij nog maar een halve dag te leven had, vertrouwde hij aan een verpleegster toe:

“Weet je, ik kan nu nog niet sterven. Mijn moeder is er psychologisch nog niet klaar voor.”

Ondanks het feit dat de jongen de helft van zijn leven in het ziekenhuis doorbracht, bleef zijn optimisme ontembaar. Zijn laatste woorden waren: “Mama, wees niet verdrietig als ik dood ben. Je verdient het om gelukkig te zijn. Het is alleen mijn lichaam dat verdwijnt. Mijn ziel bestaat voor eeuwig.”

Dit doet ons eraan herinneren dat we elke dag ons best moeten doen om gelukkig te zijn. Probeer elke dag opnieuw en je zult gelukkig zijn!

DEEL dit inspirerende verhaal met je vrienden!

Herken je haar nog? Ze is opgepakt en moet nu 14 jaar VAST ZITTEN!

Als deze vrouw voor haar verjaardag zich aan het gezicht laat opereren, weet ze nog niet wat een oude man met haar zal doen.