in

Verpleegster weet niet dat familie haar ziet, maar als mama wat beter kijkt kan ze niet langer zwijgen.

Kanker is echt het ergste waar ik aan kan denken. Zeker wanneer kinderen erdoor getroffen worden.

Shelby en Jonathan dachten dat hun tweejarige dochter Sophie last had van een allergie. Ze had moeite om te ademen en haar dokter vermoedde astma. Maar het zou algauw duidelijk worden dat de situatie veel erger was.

Enkele dagen later zou Sophie een allergietest moeten ondergaan. Maar die test zou ze nooit moeten nemen.

Op een avond stopte ze met ademen.

Het was de ergste nachtmerrie van elke ouder. Shelby en Jonathan belden een ambulance en enkele minuten later waren ze onderweg naar het ziekenhuis.

Pas op dat moment konden de dokters bevestigen dat Sophie aan iets veel ergers leed dan astma of allergieën. Ze had T-cel lymfoom. Kanker.

Sindsdien verbleef Sophie maanden in het ziekenhuis om chemotherapie te ondergaan. Ondanks het feit dat ze zich een vechter toonde, zaaide de kanker uit.

De chemotherapie tastte haar vermogen aan om te wandelen, te praten, haar handen te gebruiken en te eten. Haar lichaam ondergaat nu de voorbereidingen op een stamceloperatie.

Sophie’s mama, Shelby, blijft constant aan de zijde van haar dochter. Vaak heeft ze zoveel om het hoofd dat ze vergeet voor zichzelf te zorgen. Het enige wat echt telt is dat Sophie weer beter wordt.

De ouders creëerden een Facebookpagina om de strijd van Sophie te documenteren. Ze willen dat familie en vrienden een eenvoudige manier hebben om de vooruitgang van Sophie te volgen. De pagina heet Sophie The Brave.

Lees ook  Onderzoek bevestigt dat mensen die veel vloeken intelligenter zijn

Maar het is niet alleen de familie die de pagina volgt. Vandaag volgen meer dan 12.000 personen het gevecht van Sophie.

Er is een bepaalde post op de pagina die erg gewaardeerd werd. Andere moeders met zieke kinderen zullen de woorden van Shelby zeker kunnen bijtreden. De post gaat over de verpleegsters en het andere ziekenhuispersoneel die voor Sophie zorgen.

Mama Shelby schrijft:

“Ik zie je. Ik zit de hele dag op deze bank en ik zie je. Je doet zo hard je best om onopgemerkt te blijven voor mij en mijn kind. Ik zie je gezicht een beetje wegzakken wanneer ze je ziet en huilt. Je probeert op zoveel manieren haar angsten weg te nemen en haar gerust te stellen. Ik zie je aarzelen om haar te prikken of haar verbanden af te nemen. Je zegt “graag gedaan” en “het spijt me” meer keren per dag dan de meeste mensen “dankjewel” zeggen.

Ik zie al die rubberen bandjes rond je armen en rond je stethoscoop gewikkeld, elk van een kind voor wie je gezorgd en van wie je gehouden hebt. Ik zie je haar kale hoofdje strelen en haar knus onderstoppen. Ik zie je de huilende mama die slecht nieuws kreeg vasthouden. Ik zie je op de computer werken terwijl je de baby vasthoudt van de moeder die niet bij haar in het ziekenhuis kon zijn.”

“Je zet 12 uur aan een stuk je eigen leven opzij om voor erg zieke en soms stervende kinderen te zorgen. Je stapt elke kamer binnen met een glimlach, ongeacht wat er daarbinnen aan de hand is. Je ziet Sophie’s naam op het schema staan en komt binnen om te vragen hoe het gaat, zelfs als ze op dat moment niet jouw patiënt is. Je belt de dokter, de bloedbank de apotheek zoveel als nodig is om ervoor te zorgen dat mijn kind op tijd krijgt wat ze nodig heeft. Je vraagt hoe het met me gaat zoveel als je dat voor haar doet. Je zit neer en luistert 10 minuten lang naar me, hoewel je telefoon blijft trillen en je nog bergen werk hebt.”

“Ik zie je. We zien je allemaal. Geen hoeveelheden snoepmanden of kaartjes kunnen uitdrukken hoe gewaardeerd je wel bent. Voor ons ben jij elke dag Jezus. Onze kinderen zouden zonder jou niet krijgen wat ze nodig hebben. Moeders zoals mij zouden zich niet goed voelen zonder jou. Je redt onze baby’s en wij zouden dit zonder jou niet kunnen.”

De post van Shelby ontving meer dan 27.000 likes en we begrijpen waarom. Al die geweldige verpleegsters, verplegers en ander ziekenhuispersoneel verdienen het echt om erkend te worden. Ze verrichten zo’n geweldig werk!

Lees ook  Samantha reageert eindelijk op haar zelfmoordpoging: “Mijn bekken is gebroken”

We hopen dat Sophie snel helemaal herstelt. Want blijkt dat de familie onlangs goed nieuws kreeg – de kanker van Sophie is bijna helemaal verdwenen!

DEEL de woorden van Shelby om al die hardwerkende en toegewijde verpleegsters en verplegers te eren!

Ze denkt dat haar hond vol beten staat – dan kijkt de dierenarts wat beter en belt meteen de politie.

Onbeschofte familie treitert zoon met een beperking. Wat de ober dan doet, laat mama sprakeloos achter.